مي گفت تا امروز بهاي نيكل و كروم موجود در سكه ها از ارزش خود سكه بيشتر بوده، يعني به عنوان مثال براي درست كردن يك سكه ۲۵ تومانی، ۵۰ تومان فلز مصرف ميشده، البته به اين رقم بايد بهاي توليد سكه رو هم اضافه كرد. همين باعث ميشده كه سودجويان سكه هارو از بازار جمع كنند و بعد از ذوب كردن، فلزش را بفروشند.
حالا اين آقا مي گفت كه در سكه هاي جديد اين مشكل رفع شده و وزنشان تا يك پنجم كاهش يافته.
داشتم فكر مي كردم كه اين نخبه ها اين همه مدت با چه توجيهي اين سكه ها رو توليد مي كردند؟ يعني اگر سودجوها اين موضوع رو كشف نمي كردند، مسوولان بانك مركزي به روش قبلي توليد سكه ادامه مي دادند؟!!!
